Το βράδυ του Σαββάτου 3 Μαρτίου έγινε ολική έκλειψη Σελήνης και ολοκληρώθηκε τις πρώτες ώρες της 4ης Μαρτίου. Η έκλειψη ήταν ορατή πλήρως από όλη την Ελλάδα την Ευρώπη, τη δυτική Ασία και την Αφρική και μερικώς από σχεδόν όλον τον κόσμο. Η πορεία του φαινομένου καταγράφεται εδώ στη σελίδα της ερασιτεχνικής αστρονομίας από όπου άντλησα τα στοιχεία. Δείτε και εδώ στοιχεία σχετικά με το φαινόμενο.
Στην αστρολογία οι περισσότεροι αστρολόγοι θεωρούν τις εκλείψεις αρνητικές συγκυρίες, διότι όπως λένε υπάρχει κατά κάποιο τρόπο “ενεργειακό κενό”. Δεν είναι αυτός ο όρος που χρησιμοποιούν, αλλά αυτό υπονοείται. Σε αυτό το κενό αποδίδουν μειωμένη κρίση και αντίληψη, οπότε συμβουλεύουν να μη λαμβάνονται σοβαρές αποφάσεις και να μην ξεκινάνε εργασίες. Προσωπικά ποτέ δεν έχω αποφύγει να προχωρήσω τις εργασίες μου επειδή γίνεται έκλειψη. Διότι κάθε χρόνο όλο και κάποιες εκλείψεις γίνονται είτε ηλίου, είτε σελήνης οπότε θα έπρεπε να είμαι σε συνεχή αδράνεια, καθώς θεωρείται ότι η μεν έκλειψη σελήνης επηρεάζει συνολικά περίπου έξι μήνες, ενώ αυτή του ηλίου ένα ολόκληρο χρόνο. Η επιρροή μοιράζεται στο διάστημα πριν και μετά τη έκλειψη. Προχωρώ, λοιπόν, τις εργασίες μου αδιαλείπτως και απλά λαμβάνω υπόψη ότι ίσως λειτουργώ με μειωμένη κρίση και φροντίζω να εξετάζω πολύ πιο προσεκτικά από το σύνηθες τις λεπτομέρειες που αφορούν στις αποφάσεις που έχω να πάρω. Κατά τα άλλα τις θεωρώ θαυμάσιες περιόδους που προκαλούν αλλαγές. Και μου αρέσουν οι αλλαγές γιατί σημαίνουν κινητικότητα και ζωή, ενώ η στασιμότητα θάνατο… Ετσι, λοιπόν, ξεκολλήστε και προχωράτε κανονικά το πρόγραμμα της ζωής σας χωρίς το βολικό “άλλοθι” των εκλείψεων. Η μέγιστη επιρροή θεωρείται ότι υπάρχει 14 ημέρες πριν και 14 ημέρες μετά τη σεληνιακή έκλειψη και για το κάθε ζώδιο αφορά διαφορετικό τομέα. Η σελήνη συμβολίζει τον ανθρώπινο ψυχισμό επομένως η επιρροή (εάν υπάρχει) είναι περισσότερο σε επίπεδο συναισθημάτων. Ομως όπως ξαναείπα ό,τι και να διαβάσετε μην το βρείτε ως άλλοθι για τις διαθέσεις σας.
Πέρα από τα άστρα υπάρχει και η λογική που επιτρέπει να αναλύουμε και να ανακατευθύνουμε τις διαθέσεις μας και όταν αυτό δεν μπορείτε να το επιτύχετε (γιατί τα συναισθήματα δεν ελέγχονται πάντα) τότε απλά συμφιλιωθείτε με την κατάσταση και δείτε αυτό το διάστημα σαν μία περίοδο ενδοσκόπησης και παρεούλας με τον εαυτό σας από την οποία μπορείτε να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα για τη ζωή σας. Αντί να δαιμονοποιούμε τις εκλείψεις καλά θα είναι να τις χρησιμοποιούμε σαν ένα ακόμα εργαλείο προόδου στη ζωή μας. Η έκλειψη αυτή γινόταν στο ζώδιο της Παρθένου και σύμφωνα με την αστρολογία επηρεάζει κυρίως τα μεταβλητά ζώδια, δηλαδή Διδύμους, Παρθένο, Τοξότη, Ιχθείς. Περισσότερο αισθητή όμως θα γίνει σε Παρθένους, Ιχθείς, Τοξότες, Υδροχόους και Κριούς επειδή σε αυτά τα ζώδια υπάρχουν πλανήτες με τους οποίους σχηματίζει όψεις η έκλειψη. Θα μου πείτε πως αυτά όφειλα να σας τα έχω πει αρκετά νωρίτερα από το γεγονός της έκλειψης. Μα βλέπετε εγώ δίνω τόσο λίγη σημασία σε αυτήν που ξεχάστηκα… Αυτή η σελίδα έτσι και αλλιώς δεν είναι σελίδα που έχει δημιουργηθεί για να κάνει αστρολογικές προβλέψεις, αλλά κυρίως να απομυθοποιήσει την αστρολογία και να την φέρει στις σωστές της διαστάσεις, αυτές ενός ενδιαφέροντος χόμπι και παιχνιδιού αυτογνωσίας, και όχι προκαθορισμού της ζωής μας. Αυτά καλημέρα σας.

Μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα 1,1 έως 3,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα υποφέρουν από έλλειψη νερού καθώς υπολογίζεται ότι η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα ανέβει από 1,1 έως 6,4 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2100, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.

Δείτε το πλήρες κείμενο εδώ

Ένα νέο κοσμολογικό μοντέλο αποδεικνύει ότι το σύμπαν μπορεί να διαστέλλεται και να συστέλλεται συνέχεια, ανταγωνιζόμενο έτσι τις θεωρίες της Μεγάλης Έκρηξης και του Μεγάλου Σχίσματος, και λύνοντας ένα ακανθώδες σύγχρονο πρόβλημα της φυσικής, σύμφωνα με φυσικούς από το πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill.

Δείτε το πλήρες κείμενο εδώ.

Και αφού διαβάσετε το κείμενο επιστρέψτε και πάλι εδώ αν έχετε την διάθεση. Πριν ένα ή δύο χρόνια είχα δει στην ΕΤ3 ένα ντοκυμαντέρ (λυπάμαι που η μνήμη μου πλέον με εγκαταλείπει όλο και περισσότερο και δεν θυμάμαι τον τίτλο της σειράς), το οποίο παρουσίαζε έναν γέροντα Ινδιάνο που η χάρη του είχε φθάσει μέχρι τον ΟΗΕ και κάποια αμερικάνικα πανεπιστήμια. Προς θεού αυτά που θα αναφέρω μην καταντήσουν φραπελιά… Ηταν απλά ένα ντοκιμαντέρ παρουσίασης ενός ανθρώπου άλλου πολιτισμού με τα δικά του οράματα.

Υποστήριζε, λοιπόν, αυτός ο ανθρωπάκος ότι με βάση το δικό τους ημερολόγιο που δεν χάνει σαν το δικό μας (εκείνος το υποστήριζε αυτό) ότι το 2012 θα έχουμε μηδενισμό του κοντέρ του χρόνου και μία νέα αρχή. Πώς εννοεί το μηδενισμό αυτό δεν ξέρω να σας εξηγήσω. Πάντως μίλησε και για ένα σκοτεινό τριήμερο μέσα στο Δεκέμβριο αυτού του έτους.
Τα ελπιδοφόρα στοιχεία που έδινε ήταν πως η ανθρωπότητα θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τη στάση της στα περιβαλλοντικά ζητήματα και θα παρθούν ουσιαστικά μέτρα και ότι η δική τους κοσμοθεωρία δεν είναι καταστροφική, αλλά ότι βλέπει μία νέα αρχή. Θεωρούσε δε πως του μίλησε “το πνεύμα του λύκου” και ότι είχε αποστολή και καθήκον να ενημερώσει όσους γινόταν περισσότερο εξού και η παρουσία του σε ΟΗΕ και πανεπιστήμια.

Μίλησε και για κλιματολογικές και γεωλογικές αλλαγές που θα προηγηθούν και θα οδηγήσουν στο να σοβαρευτούμε ως προς την αντιμετώπιση του πλανήτη γη και υποστήριξε ότι με βάση αυτές τις αλλαγές θα αλλάξουμε και τροφικές συνήθειες. Είδομεν, το 2012 δεν απέχει πολύ και με βάση τις ειδήσεις που σας έδωσα φαίνεται να αναθεωρούνται κάποια κοσμολογικά μοντέλα, αλλά και να χτυπάνε και τα καμπανάκια για λήψη μέτρων σχετικά με το περιβάλλον.

Οι αναθεωρήσεις των κοσμολογικών μοντέλων, από όσο μπορώ να αντιληφθώ, δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί, αποτελούν μάλλον υποθέσεις, αλλά προσωπικά, πείτε με ηλίθια, πείτε ότι έχω πρωτόγονη σκέψη, πείτε με αντιεπιστημονική, αλλά δεν πιστεύω με τίποτα ότι θα καταρρεύσει το σύμπαν, ούτε ότι θα αφήσουμε (ή θα μας αφήσει) τη γη να πάει κατά διαβόλου… Δεν ξέρω αν θα ζω να δω και να ακούσω την επιβεβαίωση του ενστίκτου μου με νέες τεκμηριωμένες θεωρίες για το σύμπαν και αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία και τη διάσωση του περιβάλλοντος, αλλά σίγουρα κάποιοι από σας θα ζουν για να με θυμηθούν…

Με κουράζει να πρέπει να απολογούμαι για την επιλογή μου να ασχοληθώ με την αστρολογία. Από μόνη μου έχω διαπιστώσει ότι ο τρόπος σκέψης αυτού του χώρου είναι πρωτόλειος και πρωτόγονος, αλλά με ξεκουράζει ακριβώς γιατί είναι τέτοιος. Με ξεκουράζει από το να πρέπει να παρακολουθήσω άλλους τρόπους σκέψης που είναι αναγκαίοι για την επιβίωσή μου στη σημερινή πραγματικότητα. Θα προτιμούσα να έχω το θάρρος και τη δύναμη να αποσυρθώ κάπου σε μία ερημιά όπως έκανε για παράδειγμα ο Wittgestein προς το τέλος της ζωής του και να σιωπώ. Ομολογώ όμως ότι δεν έχω αυτή τη δύναμη. Είμαι ένα απόλυτα αστικοποιημένο πλάσμα που ναι “επωφελείται” από την “πρόοδο” των επιστημών της Δύσης όπως υποστηρίζει ο αγαπητός φίλος sfrang.

Είμαι ένα πλάσμα που έμαθε να ζει σε κλουβί και θα ήταν αδύνατο να επιβιώσει κάτω από διαφορετικές συνθήκες πλέον. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως αυτή η επιλογή προκύπτει από τη σημερινή τελειότητα του κόσμου, αλλά από τη δική μου ατελή πλέον φύση. Εκεί που οι υπέρμαχοι του ορθολογισμού βλέπουν πρόοδο προσωπικά βλέπω απλά άλλη μία οπτική του ανθρώπου στην πραγματικότητα. Λύνουμε μία σειρά ζητήματα και προκύπτουν άλλα τόσα προβλήματα από τις λύσεις.

Η περίφημη πρόοδος δεν έλυσε ζητήματα όπως αυτό του υποβιβασμού της γυναίκας, ή του ανθρώπου γενικότερα. Αν η λογική και ο ορθολογισμός ήταν κάτι αυτονόητο όπως πίστευα στα δεκαπέντε μου χρόνια θα έπρεπε να έχουν πεισθεί και στις χώρες του Ισλάμ να μην υποβαθμίζουν τη γυναίκα. Θα έπρεπε να έχουν πεισθεί και αυτοί που κάνουν ακόμα και σήμερα δουλεμπόριο και εμπορία παιδιών και γυναικών.

Αυτό που έχω εισπράξει με τις φτωχές μου γνώσεις και τη μικρή μου εμπειρία είναι πως υπάρχουν πολλών τύπων λογικές και ορθολογισμοί. Στον πόλεμο ιδεών που γίνεται καθένας κατηγορεί την άλλη πλευρά για έλλειψη λογικής και ορθού λογισμού. Μέσα στο κλειστό σύστημα κάθε κοινωνικής ομάδας όμως υπάρχει λογική συνέπεια που για τις “άλλου τύπου λογικές” φαίνεται παραλογισμός.

Το ζητούμενο για μένα είναι η κατανόηση αυτών των πολλών λογικών και η εξεύρεση μίας γλώσσας με την οποία να μπορούσαμε όλοι να συννενοηθούμε. Αυτό προς το παρόν φαίνεται αδύνατο. Ισως ακριβώς γιατί η λογική και πάλι κατά την φτωχή μου αντίληψη ξεκινά με τη διαίρεση. Λόγος σημαίνει και διαίρεση στα μαθηματικά. Ο άνθρωπος αν δεν κατακερματίσει και δεν κατηγοριοποιήσει την πραγματικότητα αδυνατεί να την κατανοήσει.

Δεν θα ήταν δυνατόν να μιλάμε για δίκαιο, για αλήθεια, για εντιμότητα αν δεν υπήρχαν οι αντίστοιχες κατηγορίες της αδικίας, του ψέματος και της ανεντιμότητας γιατί δεν θα είχαμε με τι να τις συγκρίνουμε αυτές τις έννοιες. Το πρόβλημα με ένα αρκετά νευρωτικό πλάσμα (;) σαν και μένα είναι ότι δεν παραμένω στο να βιώνω αυτές τις έννοιες αλλά στέκομαι πάνω από αυτές και παρατηρώ τον τρόπο που τις εισπράττουμε και πως λειτουργεί η λογική μας.

Αυτό είναι και το σημείο νομίζω στο οποίο πάσχω για να συννενοηθώ με τους ορθολογιστές οι οποίοι ταυτίζονται με το ρόλο τους και αδυνατούν να σταθούν ως παρατηρητές του τρόπου λειτουργίας της σκέψης τους. Το κακό είναι ότι δεν είχα ούτε το μυαλό ούτε τις ευκαιρίες να έχω αποκτήσει νωρίτερα κάποιες γνώσεις ή πιθανόν και να μην με ενδιέφερε, οι οποίες ίσως να μου επέτρεπαν να μπορώ να εξηγήσω καλύτερα αυτά που αντιλαμβάνομαι.

Προσωπικά εν κατακλείδι μάλλον δεν προσφέρω στον εαυτό μου ούτε την παραμυθία της θρησκευτικότητας ούτε και της αστρολογίας όπως υποστηρίζω. Η μόνη μου παραμυθία βρίσκεται στην κατά καιρούς δυνατότητα της απλής διαπίστωσης ότι η ζωή “έτσι είναι”. Θα ήθελα ίσως όλοι να έχουμε τη δυνατότητα να κατανοούμε με τον ίδιο τρόπο την πραγματικότητα όμως τότε θα στερούμαστε την τεράστια ποικιλία της και την αναγκαιότητα της αλληλοσυμπλήρωσης.

Μπορεί κι εγώ να διαφωνώ με όσους βρίσκουν παραμυθία σε μύθους, αλλά αν αυτό προσφέρει στους ίδιους μία διέξοδο δεν θέλω πλέον να επεμβαίνω όπως έκανα στην επιπολαιότητα της νεότητάς μου θεωρώντας ότι θα τους σώσω. Καθένας έχει τους δικούς του τρόπους και ρυθμούς κατανόησης της πραγματικότητας. Σέβομαι όλο τον πλούτο γνώσης που παρήγαγε η ανθρώπινη πορεία επί της γης και μέσα σε αυτό το πλαίσιο βλέπω και την αστρολογία.

Από την άλλη στο θέμα της θρησκείας μπορεί να διαφωνώ με πάρα πολλά αρνητικά του επίσημου θεσμού, αλλά θεωρώ πως και αυτός ο χώρος είχε την δική του προσφορά στην ανθρώπινη γνώση. Δεν μου πάει να απορρίψω συλλήβδην τα πάντα εν ονόματι του ορθολογισμού. Αλλο το ζήτημα του να είναι διαχωρισμένες οι αρμοδιότητες της Εκκλησίας και της Πολιτείας και άλλο το ζήτημα του να θεωρώ πως η Εκκλησία μόνο αρνητικά προσέφερε.

Κάποτε θεωρούσα πως όλα ήταν μαύρο – άσπρο. Οταν άρχισα να μαθαίνω πέντε πράγματα παραπάνω διαπίστωσα ότι υπάρχουν πάρα πολλά χρώματα και αποχρώσεις και ότι όλα όσα συμβαίνουν βρίσκονται σε ένα συνεχή γόνιμο διάλογο. Αυτός ο διαρκής διάλογος είναι που τελικά πλουτίζει ακόμα περισσότερο τις γνώσεις μας και καθιστά τη ζωή ενδιαφέρουσα παρά τις δυσκολίες της.

Σαφώς όταν είναι να πάρω θέση για κάποια ζητήματα κρίνω κάθε φορά τι βαραίνει. Για παράδειγμα ψήφισα διαδικτυακά υπέρ της διδασκαλίας της θεωρίας της εξέλιξης, διότι ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να γνωρίζει όλα όσα έχουν διατυπωθεί και να καταλήγει στη δική του κοσμοθεώρηση. Θεωρώ ότι τίποτα δεν θα πρέπει να αποκρύπτεται υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης ή σκοπιμότητας. Το αν όμως κάποιος γνωρίζει για τη θεωρία της εξέλιξης αλλά για “χ” δικούς του λόγους την απορρίπτει χωρίς με αυτή την απόρριψη να στοχεύει σε δόλια συμφέροντα τη σέβομαι.

Θα μου πείτε ότι η Εκκλησία έχει τέτοια συμφέροντα. Αν η Εκκλησία διαχωριστεί από την Πολιτεία έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίζει ότι θέλει και να το ασπάζονται όσοι νομίζουν ότι τους εκφράζει. Αυτό που προσωπικά δεν θέλω είναι να καθορίζει η Εκκλησία τι θα διδάσκονται οι πολίτες. Η Εκκλησία έρχεται να καλύψει τα κενά που μπορεί να αφήνει η γνώση και να αποτελεί πράγματι παραμυθία για τους ανθρώπους εκείνους που δεν είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν χωρίς ψυχικές ανισορροπίες μία πραγματικότητα γυμνή νοήματος.

Σαφώς όπως διάβαζα σε κάποιο blog η κοινωνία των πολιτών θα μπορούσε να καλύψει αυτό το κενό νοήματος. Αλλά πόσο είμαστε έτοιμοι για μία τέτοια κοινωνία προς το παρόν όταν γιορτάζουμε την ημέρα του καταναλωτή αντί την ημέρα του πολίτη; Δεν αποδίδω ευθύνες σε τρίτους αντίθετα θεωρώ και προσωπικά ότι έχω εγκαταλείψει απογοητευμένη αυτό το ρόλο μου σε αναμονή καλύτερων ημερών για ενεργή συμμετοχή. Και το γύρισα στην αστρολογία θα μου πείτε; Οχι, με την αστρολογία ασχολιόμουν και όταν ήμουν ενεργή σαν πολίτης. Ηταν ο δικός μου τρόπος να ερμηνεύω και με ένα διαφορετικό εργαλείο κάποιες τάσεις που με το εργαλείο της λογικής ήταν ανερμήνευτες. Αυτά ως απολογισμός της μέχρι τώρα πορείας αυτών των σελίδων. Από την ανταπόκρισή σας και τις προκλήσεις θα εξαρτηθεί η συνέχεια τους.

Το ότι διαφωνώ μαζί του σε κάποια ζητήματα οπτικής που είναι θέμα πορείας και εμπειριών του καθενός στη ζωή δεν σημαίνει ότι διαφωνώ επί της ουσίας της αξίας της γνώσης και της σημερινής πραγματικότητας και ότι θέλω να επιστρέψουμε στην εποχή του Πτολεμαίου…

Το ανακάτεμα της τέχνης και της επιστήμης μαζί με όλα τα προαναφερόμενα, αστρολογία κλπ. είναι ήδη εσφαλμένη επιλογή, η υπόθεση ότι κι αυτά «απάτη» είναι, σίγουρα εντάσσεται στις υπερβολές και στην ισοπέδωση δια της γενικεύσεως. Γενικεύεις άκριτα, για να συμπεριλάβεις τα πάντα στην «απάτη», άρα δεν βλάπτει και καμιά αστρολογία, αφού όλα απάτη είναι…

Πράγματι το ανακάτεμα που κάνω δεν διαφωνώ ότι είναι αφενός υπερβολή και εσφαλμένη επιλογή αφετέρου ισοπέδωση δια της γενικεύσεως και πράγματι συμφωνώ πως έτσι παρέχω άλλοθι και στην «απάτη» της αστρολογίας. Αλλά…

Τι εννοείς δηλαδή, ότι κάποιος καλλιτέχνης εξαπατά; Πιθανόν. Κάποιος επιστήμονας εξαπατά; Καθόλου απίθανο. Αλλά ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι η επιστήμη και η τέχνη έχουν στόχο την παραμυθία και την εξαπάτηση των ανθρώπων.

Δεν εννοώ ότι κάποιος καλλιτέχνης εξαπατά, αλλά ότι η τέχνη έχει στη φύση της την εξαπάτηση. Παράδειγμα: Ενας πίνακας αναπαριστά την πραγματικότητα, αλλά πώς; Με εξιδανικεύσεις, προσωπικές ερμηνείες, συμβολισμούς κλπ, κλπ. Ο κινηματογράφος σε μεταφέρει σε ένα κόσμο φανταστικό όπου έχεις επίγνωση ότι είναι φανταστικός, αλλά παρόλα αυτά τις λίγες ώρες που παρακολουθείς την ταινία νομίζεις ότι είναι πραγματικότητα. Η φωτογραφία επίσης πιάνει μία στατική στιγμή της εν τω γίγνεσθαι ζωής, άρα είναι και πάλι απατηλή. Το ίδιο η γλυπτική, το θέατρο, ο χορός και όλες οι εκδηλώσεις της τέχνης περιέχουν ένα στοιχείο απάτης υπό την έννοια ότι αναπαριστούν την πραγματικότητα αλλά υπό όρους μη ορθολογικούς. Βασίζονται κυρίως στο συναίσθημα και τη φαντασία (και καλώς για μένα) και όχι σε λογικές εξηγήσεις. Αν ο καλλιτέχνης είναι μεγάλος μπορεί να εκφράσει βαθιές αλήθειες που δεν εξηγούνται δια του ορθολογισμού. Η μυθολογία επίσης περιέχει αλήθειες εκφρασμένες με μη ορθολογικό τρόπο. Από τη μυθολογία προέκυψε και η θρησκεία που είναι το επόμενο θέμα που θίγεις.

Οσο για την επιστήμη δεν εννοώ και πάλι ότι μπορεί να υπάρχουν συγκεκριμένα άτομα που εξαπατούν. Ανήκω, αν θέλεις, στους σκεπτικιστές και ασπάζομαι την παλαιά άποψη του Χιούμ που υποστηρίζει ότι:

Η αιτιώδης σχέση των φαινομένων είναι μία πλάνη που ξεκινά από τη συνήθεια να θεωρείται γενικά ότι θα υπάρξει στο μέλλον η ίδια διαδοχική σειρά κάποιων γεγονότων. Κατά τον Χιούμ είναι πιθανολογική η ισχύς όλων των θεωρητικών γενικεύσεων για τον κόσμο. Η ικανότητα της ανθρώπινης αντίληψης είναι πεπερασμένη κι ακόμα και οι πιο στέρεες παραδοχές και του κοινού και του επιστημονικού νου δεν ξεφεύγουν από αυτόν τον κανόνα, γιατί είναι αδύνατη η αισθητηριακή επαφή με την απειρία των φυσικών πραγμάτων.

Θεωρητικά είναι δυνατόν στο μέλλον να προκύψουν φυσικές παρατηρήσεις που θα ανατρέψουν ολοκληρωτικά ή δραστικά τις επιστημονικές θεωρίες, αλλά δεν είναι πιθανό, γιατί η παρελθούσα εμπειρία μας ωθεί να προσδοκούμε τη σταθερότητα της φύσης και τη συνέχεια ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.

Ωστόσο το μέλλον βρίσκεται, κατά τον Χιούμ, εκτός εμπειρίας και όταν το προβλέπουμε ενεργούμε σύμφωνα με τις ψυχολογικές μας προσδοκίες από την έως τότε εμπειρία μας, με βάση τη διαισθητική αρχή της «ομοιομορφίας της φύσης». Πρόκειται ωστόσο για υπόθεση που δεν μπορεί να αποδειχθεί και σε αυτήν στηρίζονται τόσο ο κοινός όσο και ο επιστημονικός νους, χρησιμοποιώντας την επαγωγική γενίκευση. Η συνέχεια μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, την οποία υποθέτει ο ανθρώπινος νους, δεν έχει ούτε λογική ούτε εμπειρική βάση κι αυτό είναι και το θεμελιώδες γνωσιολογικό πρόβλημα της επαγωγικής μεθόδου κατά τον Χιούμ.

Ο σκεπτικισμός του Χιούμ ξεπερνιέται μόνο πρακτικά, και εάν πράττουμε σύμφωνα με τις καλά θεμελιωμένες εμπειρικές συνήθειες που έχουμε διαμορφώσει κατά την μακρά διαδρομή μας στον πλανήτη η πρακτική ωφέλεια την οποία αποκομίζουμε εξασφαλίζει την επιβίωσή μας. Η λογική υπηρετεί τις πρακτικές ανάγκες και οι ιδέες είναι το εργαλείο για να σταθεροποιήσουμε και να βελτιώσουμε την κατάστασή μας μέσα στον κόσμο, αφού αυτό είναι το μέγιστο που μπορούμε να ελπίζουμε με δεδομένη την αμφιβολία για κάθε επίπεδο της διανοητικής διαδικασίας.

Εντός αυτών των ορίων, λοιπόν, μπορεί να λειτουργούν κατά την άποψη μου οι επιστήμες και χωρίς να ζητώ αυτό να γίνει δεκτό από εσάς. Είναι καθαρά προσωπική άποψη που έχω διαμορφώσει από την επαφή μου με την εξέλιξη των επιστημών και της φιλοσοφίας στον ευρωπαϊκό χώρο τα τελευταία χρόνια. Με λίγα λόγια και η επιστημονική μας γνώση είναι σχετική και υπό αυτή την έννοια περιέχει επίσης το στοιχείο της απάτης, αλλά και το στοιχείο της παραμυθίας ώστε ο άνθρωπος να νιώθει ότι ζει σε έναν ασφαλή κόσμο. Υπό αυτή την έννοια δεν θεωρώ καθόλου υποδεέστερη την παραμυθία που μπορεί κάποιος να βρίσκει σε οποιοδήποτε τομέα γνώσης.

Όλα τα άλλα, θρησκείες, αστρολογίες στηρίζονται από την αρχή στην παραμυθία και στον εκφοβισμό και αποβλέπουν στον πλουτισμό των «υπηρετών» τους. Όταν σου λέει ο δάσκαλος ότι η Γη μας εντάσσεται σε ένα ηλιοκεντρικό σύστημα, αποβλέπει να σε εξαπατήσει;

Όταν η Εκκλησία επιμένει ότι τα βιβλία της που στηρίζονται στο γεωκεντρικό σύστημα είναι «αληθή», αυτό πού εντάσσεται αν όχι στη εξαπάτηση; Ξέρεις κανέναν που θα μπορούσε να υποστηρίζει σήμερα ότι ισχύει το γεωκεντρικό σύστημα; Όταν ακούς μικρό παιδί ότι αν δεν είσαι καλός/καλή θα πας στην κόλαση, άντε μετά να ξεπεράσεις τη φοβία της «αιώνιας» τιμωρίας…

Από όσο μπορώ να γνωρίζω ούτε οι αστρολόγοι υποστηρίζουν ότι ισχύει το γεωκεντρικό σύστημα καίτοι χρησιμοποιούν μία μέθοδο κατάστρωσης ωροσκοπίων που βασίζεται σε αυτή την πεπαλαιωμένη θεωρία. Θα μου πείτε όπως λέτε και παρακάτω ότι τότε αυτό είναι σχιζοφρενικό. Πράγματι είναι και δεν θα διαφωνήσω. Ωστόσο επειδή η επιστήμη μπορεί μόνο να περιγράψει την πραγματικότητα, αλλά όχι να την εξηγήσει συχνά καταφεύγουμε σε τέτοιου είδους σχιζοφρένιες προκειμένου να παραμυθιαστούμε (παρηγορηθούμε) σε στιγμές που αναζητούμε εξηγήσεις για όσα ανεξήγητα μπορεί να μας συμβαίνουν. Και εν πάσει περιπτώσει πρόθεσή μου δεν είναι με αυτό το blog να υπερασπιστώ τους αστρολόγους και την αστρολογία, αλλά απλά να υποστηρίξω και το δικαίωμα στο μύθο μπουχτισμένη από τον ορθολογισμό.

Και, τελικά, κακώς διαχωρίζεις από δω ορθολογισμός, από κει πίστη σε φανταστικές αρχές και ιστορίες. Το φαινόμενο είναι πολύ χειρότερο για κάποιους που ζουν σε μια σχιζοφρένεια, τη μια στιγμή ορθολογικός (αλλιώς θα τον πατήσει το τραίνο), την άλλη στιγμή ανορθολογικός (ο θεούλης με γλύτωσε από το τραίνο). Ή αλλιώς, όταν πετύχει η δύσκολη εγχείρηση «η Παναγία τον έσωσε», άμα πεθάνει ο χειρουργούμενος, φταίει ο γιατρός και του κάνουμε μια μήνυση για αποζημίωση!

Ακριβώς αυτό συμβαίνει όταν δίνεται η απατηλή εικόνα πως ο γιατρός για παράδειγμα είναι περίπου θεός και κατέχει όλη την Αλήθεια για την ύπαρξή μας, επειδή είναι επιστήμονας. Και προσωπικά θυμώνω ίσως πολύ περισσότερο από εσάς όταν ακούω τέτοια. Θεωρώ ότι και ο γιατρός είναι άνθρωπος όπως και εγώ που τυχαίνει να γνωρίζει για κάποιον τομέα της πραγματικότητας πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που γνωρίζω εγώ, αλλά ακριβώς επειδή η επιστήμη δεν εξηγεί τα πάντα υπάρχει περίπτωση να κάνει και λάθος στη διάγνωση ή να συμβεί και ανθρώπινο λάθος στη διάρκεια μίας εγχείρησης όπου κάτι μπορεί να μην προέβλεψε (δε μιλάω για προκλητική αμέλεια). Ετσι δεν περιμένω από το γιατρό θαύματα όπως δεν περιμένω και από κανέναν άλλο. Ούτε φυσικά και από την αστρολογία που τυχαίνει εγώ να έχω ασχοληθεί.

Και δεν είπε κανείς ότι πρέπει νάσαι υποχρεωτικά κάτι συγκεκριμένο. Βλέπεις, η κοινωνία συνολικά λειτουργεί στα βασικά θέματα ορθολογικά, ευτυχώς δηλαδή, και συμπαρασύρει κι εκείνους που κάνουν άλλες επιλογές. Σε εποχές κοινωνικού ανορθολογισμού έκαιγαν στην πυρά «μάγισσες» και «αιρετικούς» με πρωτοστατούντες τους εκπροσώπους του χριστιανισμού. Κάτι ανάλογα γίνεται σήμερα στον ισλαμισμό με τις γυναίκες κλπ. όπου ο ανορθολογισμός είναι καθημερινή δημόσια πρακτική!

Ευτυχώς που δεν λειτουργεί μόνο ορθολογικά, κατ’ εμένα, διαφορετικά θα είχαμε αποτρελαθεί και δεν θα είχαμε ανακαλύψει όσα έχουμε ανακαλύψει χωρίς τη φαντασία και το μύθο… Η ιστορία του ορθολογισμού είναι ανθρώπινη κατάκτηση μόλις μερικών χιλιάδων χρόνων. Η εμπειρία μας στη ζωή είναι μερικών εκατομμυρίων χρόνων και κουβαλάμε και εμπειρική γνώση και ενστικτώδη που συνδυαστικά μπορεί να παράγει σοφία και όχι απλή γνώση. Οσο για τις μάγισσες στην πυρά θα μου επιτρέψετε να πω ότι έβαλαν το χεράκι τους και οι επιστήμονες. Με πρωτοσταντούντα τον Bacon. Σας προτείνω σχετικά το βιβλίο της Carolyn Merchant «Ο θάνατος της Φύσης» όπου συνδέεται η καύση 2.000.000 γυναικών στην Ευρώπη ως μαγισσών με την πειραματική μεθοδολογία που προτείνει ο Bacon. Σας προτείνω επίσης το βιβλίο «Το παντελόνι του Πυθαγόρα» της Margaret Wertheim για τη σύνδεση επιστήμης και θρησκείας έως και σήμερα. Καθότι όπως ίσως θα γνωρίζετε οι επιστήμες στην Ευρώπη ξεκίνησαν μέσα από τις επισκοπικές σχολές με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται σε σχιζοφρένεια… Τα πράγματα δεν είναι απλά άσπρο – μαύρο αγαπητέ μου ειδικά τα τελευταία χρόνια που έχει φωτιστεί και η ιστορία του Μεσαίωνα πολύ περισσότερο, μια και αναφέρεστε παρακάτω και σε αυτόν.

Ξέρεις ποια κοσμοαντίληψη εξασφάλισε αυτή τη δυνατότητα να ξεφύγουμε από την ομοιομορφία του Μεσαίωνα και να ζούμε σύμφωνα με τις προσωπικές μας επιλογές; Είναι ο Διαφωτισμός και ο Ορθολογισμός που τα δίδαξαν και τα διέδωσαν… Και τα εξασφαλίζουν ακόμα και γι’ αυτούς που εκμεταλλεύονται τον ορθολογισμό επιλεκτικά, να τσιμπάνε μόνο τις σταφίδες από το σταφιδόψωμο.

Εδώ θα σας προτείνω επίσης το βιβλίο των Μαξ Χορκχάϊμερ και Τεοντόρ Αντόρνο «Η διαλεκτική του διαφωτισμού» έστω και με την κάκιστη μετάφρασή του στα ελληνικά. Και σας παραπέμπω να διαβάσετε στη σελίδα μου http:dimosiaglossa.blogspot.com μία εργασία σχετικά με την αρχιτεκτονική και τον διαφωτισμό που ίσως σας δώσει το στίγμα της άποψης μου για το διαφωτισμό. Εκεί θα κατανοήσετε για ποιο λόγο προτιμώ να τσιμπώ επιλεκτικά σταφίδες από όλη την πορεία της ανθρώπινης γνώσης.

Και μια συμπλήρωση που θέλω από καιρού να τη γράψω κάπου και βρίσκω αφορμή στο φιλόξενο blog σου: Θα ήθελα κάποτε να είναι οι υπηρέτες κάποιου θεού, κάποιας θρησκείας κανονικά εργαζόμενοι άνθρωποι (όπως είναι σε μερικά χωριά ίσως ακόμα) και να ασχολούνται με τη θρησκευτική διδασκαλία στον ελεύθερο χρόνο τους. Να δείξουν ότι η πίστη που στηρίζουν είναι πράγματι εσωτερική ανάγκη τους και όχι επαγγελματική δραστηριότητα. Αν συμβεί αυτό, ξέρεις πόσοι θα συνεχίσουν να ασχολούνται και να αναζητούν οπαδούς για να διατηρηθεί ο μηχανισμός που υπηρετούν; Ελάχιστοι! Οι υπόλοιποι δεν θα έχουν κανένα κίνητρο, αφού δεν θα υπάρχει ποια η ιεραρχία, στην οποία ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να αναρριχηθούν.

Προσωπικά δεν έχω προς το παρόν κάποιο κίνητρο που ασχολούμαι με την αστρολογία. Δύο φορές που επιχείρησα να την δω επαγγελματικά απέτυχα διότι ο τρόπος που παρουσίαζα τα πράγματα δεν «πούλαγε». Εχω κατανοήσει πως για να καταφέρεις να πουλήσεις κάτι πρέπει πρώτα και κύρια να το πιστεύεις εσύ ο ίδιος με τον τρόπο που το πιστεύουν και αυτοί στους οποίους το πουλάς. Υπό αυτή την έννοια δεν λυπάμαι καθόλου για όσους βγαίνουν και δηλώνουν ότι εξαπατήθηκαν και έχασαν τα ωραία τους χρήματα. Είχα γνωστή που γνώριζε ότι ασχολούμαι με την αστρολογία και ότι δεν πληρώνομαι για να της βγάλω το ωροσκόπιο και να της πω πέντε πράγματα. Προτίμησε να πάει σε κάποιον που πλήρωσε και της είπε πράγματα που και αληθινά δεν ήταν και τη στεναχώρησαν. Ηταν ή όχι άξια των επιλογών της; Υπό αυτή την έννοια δεν θέλω να προστατεύσω κανέναν από την απάτη. Ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει…

Θα μου πεις και οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες είναι μισθοσυντήρητοι. Αλλά αυτοί δεν δηλώνουν ότι θέλουν να σώσουν τον κόσμο, ότι διδάσκουν για την αιώνια ευτυχία στον παράδεισο και ό,τι άλλο επινοούν, ότι προβλέπουν τα μέλλοντα στον καφέ και στα χαρτιά.

Δηλώνουν και κάποιοι, ευτυχώς όχι οι σωστοί, επιστήμονες ότι σώζουν τον κόσμο… από τους απατεώνες… Και ουδείς κάνει ό,τι κάνει με το αζημίωτο. Κάποτε υπήρχαν πρακτικοί γιατροί. Προσωπικά όταν είχα στραμπουλήσει το χέρι μου μικρή πρακτικός μου το έφτιαξε και παραδέχονταν την τεχνική του ο ορθοπεδικός στην κοντινή επαρχιακή πόλη που δεν σκεφτόταν στενόμυαλα και συντεχνιακά. Αλλά αν όλοι κατέφευγαν στην τσάμπα φροντίδα του πρακτικού τι θα έκαναν οι ορθοπεδικοί, θα πεινούσαν;. Οι πρώτες συντεχνίες γιατρών στήθηκαν συγχρόνως με αυτές των κουρέων. Παντού υπάρχει αγαπητέ και το θέμα του οικονομικού συμφέροντος.

Ως επαγγελματίες γίνονται επιστήμονες, καλλιτέχνες, αθλητές κλπ. Ας το δηλώσουν τελικά και οι παπάδες, οι καφετζούδες και όλοι οι λοιποί τσαρλατάνοι ότι είναι επαγγελματίες, να το καταλάβει ο κόσμος! Το λέω και γι’ αυτούς που γράφουν σε blog και ντρέπονται να δηλώσουν ότι φοράνε ράσα!

Δεν ξέρω ποιοι γράφουν σε blog και φοράνε ράσα. Προσωπικά δεν φοράω και μάλιστα κάθε άλλο παρά θα ήμουν αποδεκτή από την Εκκλησία με τη θεματολογία αυτού εδώ του blog. Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία θεωρεί την αστρολογία διαβολική ενασχόληση και έχει την ιστορική του εξήγηση και αυτό.

Και για να κλείνω το θέμα διότι προέκυψε μακροσκελέστατο: Δεν είμαι υπέρ των παρωχημένων θεωριών, αναγνωρίζω πως η αστρολογία είναι ένας παρωχημένος τρόπος σκέψης, αλλά για μένα με τη γοητεία που έχει για παράδειγμα και η μυθολογία. Και όπως μέσα από την μυθολογία μπορώ να βρω παραμυθία ψυχής κάποιες φορές μπορώ να βρω και μέσα από την αστρολογία. Την θεωρώ ένα ενδιαφέρον χόμπι αντίστοιχο με το να παίζει κάποιος σκάκι ή τάβλι. Την θεωρώ επίσης εργαλείο προσωπικής αυτογνωσίας και αυτό υπό την εξής έννοια: Ο άνθρωπος ακόμα και όταν είχε την αντίληψη του γεωκεντρικού συστήματος κατάφερνε μία χαρά να κυλάει η ζωή του με τα αρνητικά και τα θετικά της.

Αν σήμερα κάνω τη σύμβαση και δέχομαι ότι για την κατάστρωση ενός ωροσκοπίου χρησιμοποιώ αυτό το σύστημα και στατιστικά διαπιστώνω πως μου βγάζει αποτελέσματα που ανταποκρίνονται στο ζητούμενο της ανάλυσης χαρακτήρα ή προδιαθέσεων και τάσεων δεν με απασχολεί από εκεί και μετά αν αυτό το σύστημα σκέψης έχει ισχύ σήμερα. Και αυτό θα μπορούσε να ισχύει αν έκανα τη σύμβαση να δεχθώ και οποιοδήποτε άλλο σύστημα επεξεργασίας δεδομένων. Εχω ένα έτοιμο και η ζωή είναι μικρή για να αναζητήσω άλλο…

Αυτά προς το παρόν και ευχαριστώ για την πρόκληση.

Η χαλδαϊκή αστρολογία εισδύει στον ελληνικό χώρο μετά την κατάκτηση της Βαβυλώνας από τον Μέγα Αλέξανδρο το 311 π.χ. Η ελληνική φιλοσοφία περνάει κρίση οι Στωϊκοί που εκφράζουν αυτή την κρίση υποστηρίζουν ότι ο κόσμος ελέγχεται από “συμπαθητικές” δυνάμεις. Αυτή η άποψη των στωϊκών περί “συμπαθητικής” σχέσης του ανθρώπου με το Σύμπαν αποτέλεσε την αφετηρία για την μετέπειτα αστρολογία που ασχολείται με τον προσωπικό επηρεασμό από τα άστρα.

Περίπου το 70 π.χ., αρχίζει να επικρατεί η αντίληψη ότι την ώρα της γέννησης του ο άνθρωπος υφίσταται καθοριστική επίδραση από το σημείο της εκλειπτικής και κατ’ επέκταση από το ζώδιο που ανατέλλει εκείνη τη στιγμή, το οποίο ονόμασαν ωροσκόπιο (σκοπώ=παρατηρώ το ζώδιο που ανατέλλει την ώρα της γέννησης). Για την κατάστρωση του ωροσκοπίου απαιτείται η ακριβής ώρα γέννησης.

Η ορθολογική ελληνική σκέψη έδωσε στην αστρολογία διαπιστευτήρια αληθοφάνειας και επιστημοσύνης και διαμόρφωσε τους κανόνες της ελληνορωμαϊκής αστρολογίας που έκτοτε παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτοι έως και σήμερα.

Οι κανόνες αυτοί βασίστηκαν στις γεωμετρικές αντιλήψεις των πυθαγορείων. Τα δώδεκα ζώδια χωρίστηκαν ανά τρία σχηματίζοντας τέσσερα ισόπλευρα τρίγωνα και συνδέθηκαν με ένα από τα τέσσερα στοιχεία της κοσμοθεωρίας του Εμπεδοκλή (495-435 π.χ.). Ετσι έχουμε τα τρία ζώδια της φωτιάς: Κριός, Λέοντας, Τοξότης. Της γης: Ταύρος, Παρθένος, Αιγόκερως. Του αέρα: Δίδυμοι, Ζυγός, Υδροχόος και τέλος του νερού: Καρκίνος, Σκορπιός, Ιχθείς.

Αντίστοιχα υπάρχει ο χωρισμός των ζωδίων σε τετράδες. Παρορμητικά: Κριός, Καρκίνος, Ζυγός, Αιγόκερως. Σταθερά: Ταύρος, Λέοντας, Σκορπιός, Υδροχόος. Μεταβλητά: Δίδυμοι, Παρθένος, Τοξότης, Ιχθείς.

Ολόκληρο το σώμα αυτών των αστρολογικών απόψεων και των ερμηνευτικών τους κανόνων υπάρχει καταγεγραμμένο στην Τετράβιβλο του αστρονόμου Κλαύδιου Πτολεμαίου που γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια περίπου το 150 π.χ.

Εχουν δίκιο οι κ. Χ. Δ. Γουδής και Π. Ε. Χριστοπούλου που θεωρούν ότι το γεγονός ότι οι αστρολόγοι βασίζονται σε αυτό το σύγραμμα είναι δείγμα στατικότητας της αστρολογίας από πλευράς γνώσεων. Πράγματι η αστρολογία περιέχει πρωτόγονη σκέψη και γνώση. Πράγματι για πολλούς ακόμα λόγους που επικαλούνται στο βιβλίο τους και από όπου αντλώ αυτές τις πληροφορίες που δημοσιεύω σε αυτό το κείμενο η αστρολογία δεν είναι επιστήμη με τα κριτήρια της σημερινής πραγματικότητας για τις επιστήμες. Και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο ψεύδεται.

Ομως δε νομίζω πώς οι περισσότεροι από τους αστρολόγους, όσοι είναι έντιμοι, διεκδικούν εύσημα επιστημονικότητας. Η Θεοδώρα Ντάκου από την οποία έμαθα κάποια πράγματα για την αστρολογία, την αποκαλούσε Τέχνη. Θα μου πείτε πως ήταν ένας έξυπνος ελιγμός για να αποφύγει τη σύγκρουση. Δεν το αποκλείω. Παρόλα αυτά αν εγώ ήθελα για παράδειγμα να πλέκω καλάθια που είναι μία πολύ παλιά τέχνη και δεν βασίζεται σε νεότερα επιστημονικά δεδομένα αλλά σε εμπειρική γνώση, θα μου ζητούσε κάποιος να αποδείξω την επιστημονικότητα της τέχνης μου;

Γιατί είτε γνωρίζω σε ποιους επιστημονικούς κανόνες βασίζεται η καλαθοπλεκτική είτε όχι καλάθι θα καταφέρω να πλέξω. Αντίστοιχα αν δεν γνωρίζω τι δικαιολογεί το να επαληθεύονται συχνά οι αστρολογικές αναλύσεις και δεν έχω επιστημονικές αποδείξεις με εμποδίζει αυτό να βγάζω ωροσκόπια και να συμβουλεύω κάποιους ανθρώπους όταν τυχαίνει να βρίσκονται σε αδιέξοδο;

Θα μου πείτε ότι τους εξαπατώ. Αν έχω να κάνω με άνθρωπο σοβαρό που αντιλαμβάνεται πως από κάπου θέλει να πιαστεί για να προχωρήσει παραπέρα τη ζωή του δεν θεωρώ πως τον εξαπατώ. Αν έχω να κάνω όμως με άνθρωπο που αποδίδει περίπου θεϊκές ιδιότητες στην αστρολογία τότε απλά αρνούμαι να του βγάλω ωροσκόπιο.

Συχνά όμως αυτή η αίσθηση της εξαπάτησης παρατηρείται και στις επιστήμες παρόλο που είναι “νόμιμες” επιστημονικά. Ο μέσος άνθρωπος θεωρεί ότι για παράδειγμα ο γιατρός του οφείλει να μην κάνει ποτέ λάθος, καθώς αγνοεί πόσο μπορεί να μοιάζουν πολλά συμπτώματα διαφορετικών ασθενειών. Εκεί ο γιατρός θα πρέπει να βάλει σε ενέργεια και το ένστικτό του, τη φαντασία του, την διαίσθησή του, τη συνδυαστικότητα της σκέψης του και να λάβει υπόψη και τις εργαστηριακές εξετάσεις για να είναι σωστός στη διάγνωση.

Ομως κάποιες φορές παρόλα αυτά μπορεί και να πέσει έξω. Αυτόματα ο ασθενής τότε χάνει την εμπιστοσύνη του, διότι αγνοεί πως ακόμα και στις επιστήμες συχνά τα πράγματα είναι αρκετά πολύπλοκα και καθόλου ξεκάθαρα μερικές φορές. Οταν δε φτάνουν σε αδιέξοδο και οι γιατροί πλέον σου λένε: Ο Θεός πια έχει το λόγο.

Νομίζω πως αυτό το “ο Θεός έχει το λόγο” έρχεται να καλύψει η θρησκεία, η αστρολογία και όλοι οι παλιοί μύθοι που φαίνεται πως ακόμα ο άνθρωπος έχει λόγο να πιστεύει για να ισορροπεί ψυχικά. Δεν ξέρω αν είναι περισσότερο επικίνδυνη η αστρολογία ή η θρησκεία. Νομίζω πως το βαθμό επικινδυνότητας τον κρίνει η κοινωνικότητα και η εξωστρέφεια του ατόμου.

Αν είτε η θρησκεία, είτε η αστρολογία, είτε οποιοσδήποτε άλλος μύθος γίνεται αφορμή για κοινωνικότητα και εξωστρέφεια το άτομο δεν κινδυνεύει. Αν γίνεται αφορμή για εσωστρέφεια, κρυψίνοια, ενοχικότητα και άρρωστες φαντασιώσεις και εξιδανικεύσεις τότε το άτομο είναι σε λάθος δρόμο.

Δεν είμαι στα κέφια μου για νέο post προς το παρόν και σας κάνω δώρο μία φωτό που θυμίζει μαντάλα

Στο εξής θα μπορείτε να βρείτε ό,τι κείμενα σχετικά με αστρολογία – αστρονομία υπάρχουν εδώ καθώς και όσες νεότερες δημοσιεύσεις υπάρξουν στη νέα μου σελίδα που βρίσκετε εδώ και περιέχει και όλο το άλλο υλικό από σελίδες μου στο blogger. Δεν έχει γίνει ακόμα πλήρης μετάβαση, αλλά ουσιαστικά σε αυτή εδώ τη σελίδα δεν νομίζω πως θα δημοσιεύσω κάτι νεότερο περαιτέρω. Αυτά που με ενδιαφέρουν είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να εξειδικευτώ σε κάτι… Πολυτεχνίτισσα γαρ σαν τον παππού μου…, ελπίζω όχι και σκορποσπίτισσα…

Όταν διαβάζετε το ωροσκόπιο σας στα περιοδικά και τις εφημερίδες να έχετε υπόψη τα εξής: 1ον Αφορούν το ηλιακό σας ζώδιο, τι είναι αυτό θα εξηγήσω παρακάτω. 2ον Είναι καταρτισμένο με βάση τη Νέα Σελήνη και ένα μέσο όρο ηλικίας γύρω στα 30, καθώς και για το μέσον το ζωδίου, άρα όσοι είναι μικρότεροι ή μεγαλύτεροι ουσιαστικά δεν τους αφορά. 3ον Αν δεν συντάσσεται από κάποιον επώνυμο αστρολόγο μπορεί απλά να εναλλάσσουν τα κείμενα… έχει τύχει να το παρατηρήσω αυτό.

Τώρα τι είναι ηλιακό ζώδιο και τι είναι ο ωροσκόπος; Με βάση την αστρολογική θεωρία το ηλιακό ζώδιο αφορά το σημείο του ζωδιακού στο οποίο βρισκόταν ο ήλιος την ημέρα που γεννηθήκατε, ενώ ο ωροσκόπος το σημείο του ζωδιακού που βρισκόταν ο ήλιος την ώρα που γεννηθήκατε, λαμβάνοντας υπόψη και τον τόπο που γεννηθήκατε. Μία ακόμα διευκρίνιση που αφορά «μέσον του ζωδίου» που ανέφερα παραπάνω. Το ωροσκόπιο καταστρώνεται (για τη σύγχρονη δυτική αστρολογία) σε ένα κύκλο ο οποίος ως γνωστόν χωρίζεται σε 360 μοίρες. Κάθε ζώδιο καταλαμβάνει σε αυτόν τον κύκλο 30 μοίρες. 30Χ12=360 μοίρες. Το μέσον του ζωδίου λοιπόν αφορά για παράδειγμα την 15η μοίρα του Κριού ή την 15η μοίρα του Ταύρου και πάει λέγοντας.

Ποια η διαφορά ηλιακού ζωδίου και ωροσκόπου; Με βάση και πάλι τη θεωρητική βάση της αστρολογίας το ηλιακό ζώδιο αφορά την προσωπικότητά μας που εκφράζεται, με όποιο τρόπο εκφράζεται, ενώ ο ωροσκόπος αφορά το πού θα μπορούσαμε να φτάσουμε αν καλλιεργήσουμε αρκετά και γνωρίσουμε σε βάθος τον εαυτό μας. Η νεοθεοσοφίστρια Alice A. Bailey (δείτε σχετικό άρθρο wiki/Alice_Bailey) υποστηρίζει πως στα λιγότερο εξελιγμένα άτομα οι ενδείξεις ενός ωροσκοπίου επιβεβαιώνονται, ενώ στα περισσότερο εξελιγμένα τείνουν να διαψεύδονται. Υποστηρίζει δε ότι η σχέση ανθρώπου και πλανητικών επιρροών δεν είναι μονόδρομος, αλλά ότι κάθε άνθρωπος φιλτράρει από διαφορετικό ενεργειακό κέντρο (τσάκρας της ινδικής γιόγκα) τις επιρροές που δέχεται, επομένως δεν είναι έρμαιο αυτών των επιρροών.